Stuur journalisten een kaartje

Categorie: Nieuws Gepubliceerd: vrijdag 22 december 2017 Geschreven door Super User

Het is werkelijk niet te geloven wanneer je ziet hoeveel journalisten er gevangen zitten in Turkije. Op de website europeanjournalist.org   staat een indrukwekkende opsomming. En je vraagt je ook direct af waarom Nederlandse journalisten niet nadrukkelijker actievoeren voor hun vrijlating?

Een Nederlandse jongen die met een spandoek nietsvermoedend op de tribune zat tijdens een voetbalwedstrijd bracht bange uren door in een Turkse gevangenis en een Nederlandse Cartoonist vreest uitlevering. Bij onze buren is er ook heel wat aan de hand, zo lijkt de vrijlating van de Duitse journaliste Mesale Tolu mooier dan het is. Zij mag nu eindelijk haar Turkse gevangenis verlaten, en kan dan herenigd worden met haar gezin. Alleen deze vrijlating is geen vrijspraak. Mesale Tolu mag ondertussen Turkije niet verlaten, en het absurde strafproces tegen haar gaat op 26 april 2018 verder. Daarmee hangt deze Duitse journaliste nog steeds tot maximaal 20 jaar cel boven het hoofd.

Ze is echter niet de enige Duitse en Europese burger die in Turkije vast zit, ook de Duitse journalist Yücel en wetenschapper Gharib die Turkije al twee jaar niet mag verlaten zijn aangewezen op de willekeur van Erdogan. En wat voor deal zou er achter de vrijlating van Mesale Tolu zitten?  We moeten al die politieke gevangenen in Turkije niet uit het oog verliezen. Daarom beginnen we bij Verenigd Links met een speciale kaartenactie. Ook meedoen? Vraag  dan  kaart(en) aan :  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Bij Omrin is het niet pluis…

Categorie: Nieuws Gepubliceerd: donderdag 07 december 2017 Geschreven door Super User

De schriftelijke vragen van Verenigd Links aan Burgemeester en Wethouders van de gemeente Leeuwarden over het personeelsbeleid van Omrin zijn beantwoord. En de beantwoording komt neer op: niets aan de hand, bij Omrin gebeurt alles zorgvuldig. Deze beantwoording doet sterk denken aan wat er in het begin werd geantwoord over de situatie bij Caparis, terwijl je inmiddels als wel weet dat het gewoon niet deugt. Onlangs ontving ik er dan ook weer een brief over van een medewerker bij Omrin. Ik schets wat deze werknemer vertelt;  onlangs zag ik in de krant dat Verenigd Links zorgen heeft over hoe er wordt omgegaan met het personeel bij Omrin. Deze zin speelt door de hoofden van de werknemers. Hoe lang kan ik hier nog werken? Doe ik dit wel goed? Het ontslag van meerdere collega’s zorgt er voor dat de spanning om te snijden is.

Vooral onder de inhuur via uitzendbureaus is men volgens de briefschrijver maar al te graag bereid om een collega te verlinken. Zodat er een sollicitatieronde komt en zij die plek met vaste betrekking kunnen invullen. Elkaar bespieden, fotograferen en via camera volgen en proberen te betrappen op een misstap. Er is zero tolerance beleid, één fout en je bent thuis.

Dit regime zorgt ervoor dat de werknemers bang zijn geworden. We kunnen volgens de briefschrijver gerust spreken van een angstcultuur. Stress is ziekteverzuim nummer één. En hoe zou dat toch komen?

De briefschrijver merkt eerlijkheidshalve op dat er ook sommigen bij waren die terecht hun ontslag krijgen. Maar ontslag omdat jij je collega niet hebt verklikt gaat veel te ver. Dit overkwam een werknemer van de  milieustraat in Leeuwarden. En een ander is van pure angst met vervroegd pensioen gegaan. Drie van de vier zijn dit jaar daar verdwenen. Een aantal vaste uitzendkrachten hadden wat op de app gezet. Dit werd direct doorgespeeld zodat nu de contracten niet meer worden verlengd. Stilzwijgend raken ze uit beeld.

Aan de beantwoording van de vragen over Omrin zie ik het Caparis scenario. De wethouder belt even met de directie en slaapt rustig verder. Ondertussen is Verenigd Links afgestraft bij de verkiezingen, maar ook nu houden wij ons aan ons motto: voor mensen kiezen is nooit verliezen.

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links  

HBO en dyslexie

Categorie: Nieuws Gepubliceerd: maandag 04 december 2017 Geschreven door Super User

Er zijn nog steeds problemen rondom HBO studenten en dyslexie . De meeste deskundigen zijn het er over eens dat iemand met dyslexie een HBO studie of een Universitaire studie met goed gevolg moet kunnen afronden. In de praktijk valt dit echter zwaar tegen. Zoals ik onlangs een melding kreeg van een studente die voor die afronding stond, en toch maar niet het laatste onderdeel  een scriptieopdracht  met succes kon afronden. Haar conclusie is dat de begeleiding van studenten met dyslexie vaak niet goed genoeg is. In het begin  gaat het doorgaans heel aardig  met deze studenten, na verloop van tijd wordt de begeleiding steeds minder en stranden studenten daar toch op. Het is belangrijk voor studenten met dyslexie om dit in een vroeg stadium duidelijk te maken en hulp te vragen. Ook is het van belang dat docenten de opdrachten samen met de student nog eens extra wil doornemen. Daar schort het nog wel eens aan.

Het gaat hierbij werkelijk niet over een kleine groep mensen. Ongeveer honderdduizend studenten hebben last van dyslexie, chronische ziekten of andere functiebeperkingen.  Ze zouden graag betere voorlichting en begeleiding krijgen van hun Universiteit of Hogeschool.

Wanneer het zo blijft dan ontstaat de situatie dat heel wat studenten met een functiebeperking in het HBO een flinke knauw krijgen  en niet in staat zijn hun opleiding  met goed gevolg af te ronden, zodat hun vertrouwen in deze maatschappij een echte deuk oploopt. Daar moeten we dus iets aan doen.

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links

Werknemers hebben meer rechten nodig

Categorie: Nieuws Gepubliceerd: maandag 27 november 2017 Geschreven door Super User

Het is de hoogste tijd dat werknemers werkelijk kunnen meebeslissen wanneer er een fusie aan de orde is. Wellicht kan zo ook voorkomen worden dat er haast standaard na een fusie een ontslaggolf volgt.

Nu is het zo dat er wel inspraak is, en toch is dat beslist niet hetzelfde als meebeslissen. Inspraak loopt in Nederland wettelijk via de Ondernemingsraad ( OR), en een werkgever behoort op zoek te gaan naar nog andere vormen van medezeggenschap zoals het werkoverleg. Een OR kan gebruik maken van het instemming en adviesrecht om inspraak te bevorderen.

Personeelsleden van zorgverzekeraar De Friesland boden bestuursvoorzitter Bert van der Hoek een petitie aan tegen de voorgenomen fusie met Zilveren Kruis. Verenigd Links is van mening dat deze werknemers alle mogelijke steun verdienen. Zeker ook van klanten van De Friesland.

Moederbedrijf Achmea bereidt de samensmelting voor en heeft daarvoor ook de instemming van de directie van De Friesland. De zorgverzekeraar wil dit vanwege de tekorten bij dochterbedrijf FBTO.

De OR heeft dan ook gebruik gemaakt van de wettelijke inspraakmogelijkheid en heeft niet positief gereageerd op de fusie. De OR heeft zelfs nog een alternatief voorgelegd waardoor participatiemaatschappij FB Oranjewoud het initiatief heeft genomen met als doel het behoud van de zelfstandigheid binnen het Achmea concern.

Directie voorzitter Bert van der Hoek wil geen externe geldschieter, want die zal ook zeggenschap willen. Hij voorziet problemen met de gouvernance. Je krijgt dan volgens hem een complexere organisatie en dat wil hij niet. Bovendien wijst hij erop dat de Nederlandse Bank er dan ook iets van zal vinden in haar rol als toezichthouder.

Het is echter de vraag of dat wel zo is, en als het zo is dan is het zaak om daar nog eens goed naar te kijken, want is het toezicht van de Nederlandse Bank er op gericht om de macht van het geld in alles te dienen? Bestuursvoorzitter van der Hoek stelt ook nog dat geld niet het probleem is, want dat is er binnen Achmea voldoende. Dit besluit draait dus puur om economische motieven, geld boven alles, mensen, personeel staan dat maar in de weg. Het is het bekende verhaal, het Neo Liberalisme oordeelt dat geld belangrijker is dan mensen, terwijl ook Bert van der Hoek weet dat er bij een fusie met Zilveren Kruis sprake zal zijn van een ontslaggolf. Terecht heeft Roderik Mol van CNV vakmensen opgemerkt dat een fusie niet de juiste oplossing is. De kracht van De Friesland is juist dat ze niet is ingebed in een grote organisatie waardoor ze flexibel kan reageren op ontwikkelingen. Het is dus de hoogste tijd dat de politiek er eens voor zorgt dat de politiek  er voor zorgt dat werknemers werkelijk kunnen meebeslissen wanneer er een fusie aan de orde.

En laten wij de mensen van De Friesland steunen in hun verzet tegen de fusie.   Doe mee en teken de petitie op : petities.nl/steun-de – werknemers –van –de - Friesland     

Addy Stoker

voorzitter Verenigd Links.