Woonoverlast psychisch kwetsbaren

Categorie: Blog Gepubliceerd: dinsdag 30 september 2014

Hoe serieus nemen ze in Den Haag de vragen die burgers hebben?

H, is een weldenkend mens die het nu moeilijk heeft met een probleem dat zijn leven is binnengekomen en van geen wijken weet. Woonoverlast door iemand die psychisch kwetsbaar is. H, had nooit gedacht dat hij er nog eens voor zou komen te staan dat de psychische problemen van zijn vrouw ook hem boven het hoofd zouden groeien, echter de situatie van zijn vrouw werd dusdanig, dat hij het niet meer volhield en er zelf aan onderdoor dreigde te gaan en dreigt te gaan. H, scheidde uit zelfbescherming van zijn vrouw die langdurig psychisch ontregeld was en is.  Regelmatig komt zijn (ex) vrouw nog langs, hangt rond in de buurt en rondom het huis en zorgt daar voor overlast, buren spreken H erop aan. In middels heeft H al een heel dagboek, dossier vol overlast gegevens, en heel veel verdriet over deze situatie, deze nachtmerrie voor hem. Het huis staat nog op beider naam maar de overlast wordt zo groot dat H zich gedwongen ziet om te verhuizen, om het huis te verkopen heeft hij echter de toestemming van zijn (ex)vrouw nodig, en wanneer er zich weer eens een spaarzame koper meldt, moet hij eerst naar de rechter om toestemming te verkrijgen voor de verkoop, want de ex weigert keer op keer medewerking. H, zit gevangen in de situatie. Hoe komt hij daaruit?

Bij veel overlast gevallen spelen psychische problemen een rol. Overlastgevers die niet redelijkerwijs aanspreekbaar zijn op hun gedrag. De overlast die zij veroorzaken dient echter wel bestreden te worden, zeker als die ernstig is. Het is dan van belang dat de verschillende partijen ( gemeente, politie, OM, hulpverlening) nauw samenwerken. De praktijk leert dat dit lang niet altijd het geval is en dat iemand zoals H van het kastje naar de muur wordt gestuurd, het is toch haar eigen huis waarvan ze de ramen besmeurd? Nou dat mag hoor…

H, wordt er moedeloos van. Dat zou niet nodig moeten zijn, immers in dit geval hebben we het over iemand die een psychische stoornis heeft zoals beschreven in DSM-IV: de Diagnostic Statistical Manuel of Mental Disorders, een internationaal aanvaarde standaard om psychologische stoornissen, zoals stemmings – of persoonlijkheidsstoornissen, mee in te delen. En ook in dit geval zien we dat overlastgevend gedrag, al naar gelang de ziekte zich ontwikkelt, escaleert.

H, heeft een registratie dossier van de overlast gemaakt, de overlast is zeer belastend voor H.

Samenwerking tussen betrokken partijen is niet eenvoudig tot stand te brengen, het begint met het erkennen van de problemen en de wil om iemand zoals H werkelijk te  helpen en hem niet van het kastje naar de muur te sturen. Immers doorgaans is het zo dat betrokken partijen slechts in bepaalde gevallen gegevens mogen uitwisselen wanneer iemand geen toestemming geeft om gegevens over haar te delen met anderen, (beroepsgeheim). Over het algemeen geldt wel dat het beroepsgeheim doorbroken mag worden wanneer- alles in het werk is gesteld om toestemming van de cliënt te krijgen om het geheim te doorbreken. – de geheimhouding ernstige schade of gevaar voor de persoon zelf of een ander oplevert. – het vrijwel zeker is dat door geheimhouding schade aan de persoon zelf of een ander wordt doorbroken- en het geheim zo min mogelijk wordt geschonden.

H, zou er mee geholpen zijn wanneer zijn (ex) vrouw onder curatele wordt gesteld, echter hij is nu ex en geen familie meer, en de kinderen verwijten hem dat hij het niet vol heeft kunnen houden.  Al lijkt er enige beweging in dat standpunt te komen. Wanneer het standpunt niet voldoende wijzigt heeft H alleen nog de mogelijkheid om er op aan te dringen dat er een traject komt waarbij de wilsbekwaamheid van zijn (ex) vrouw wordt onderzocht en de rechter een oordeel uitspreekt.

H, dreigt overspannen te raken als gevolg van het overlastgevend gedrag, de overlast die wordt veroorzaakt is onder de gegeven omstandigheden niet meer als redelijk en draagbaar te beschouwen. (Jurisprudentie rechtbank Amsterdam BJ2009.9).

Het is van groot belang voor H en al die mensen die in een soortgelijke situatie zitten, dat politici die een controlerende functie hebben er op toezien dat mensen zoals H niet van het kastje naar de muur gestuurd worden en dat betrokken partijen, hulpverlening, politie, OM etc. samen optrekken om het leven voor deze mensen zo snel mogelijk weer draagbaar te maken. H, stuurde onlangs een brief naar het ministerie van WVS, hij kreeg antwoord, maar het “antwoord” was dat hij het beste maar  naar de huisarts kon gaan. Hoe serieus nemen ze in Den Haag de vragen die burgers hebben ?  Een centraal meldpunt/kenniscentrum zou echt geen overbodige luxe zijn en kunnen voorkomen dat mensen zoals H zich nog eenzamer voelen dan ze al zijn.    

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links

Klaas Vaak

Categorie: Blog Gepubliceerd: dinsdag 02 september 2014

Klaas Vaak die zand in je ogen strooit, zodat je lekker kunt gaan slapen. Zoiets is er ook aan de hand in de beeldvorming wanneer we het hebben over een generatieconflict tussen jong en oud. Ze proberen je dan voor te houden dat vooral ouderen zouden profiteren van de publieke sector en dat de jongeren daar dan de rekening voor moeten betalen. Ze zeggen er niet bij dat jongeren niet fundamenteel andere belangen hebben dan ouderen. De grootste tegenstelling is die tussen werkgevers en werknemers en niet die tussen jong en oud. Zeker niet wanneer je kijkt naar de gevolgen. Veel partijen gebruiken de vergrijzing om sociale verworvenheden af te breken. Men is er vooral op uit om het ontslagrecht te versoepelen en ondertussen bezuinigt het kabinet op de zorg en hebben ze de pensioenleeftijd verhoogd. Allemaal zogenaamd in het belang van de volgende generaties. Alsof jongeren geen baat hebben bij de sociale verworvenheden. Het Centraal Planbureau komt ondertussen met rapporten die de pakkende titel dragen: “ minder zorg om vergrijzing”.  Door deze beeldvorming verdwijnt de solidariteit tussen de generaties. En het is te hopen dat het individualisme niet definitief heeft toegeslagen, maar het lijkt er wel op.

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links

Participatiewet

Categorie: Blog Gepubliceerd: maandag 24 maart 2014

Het doel van de  nieuwe participatiewet is onder meer om mensen met een arbeidshandicap zoveel mogelijk aan een baan bij gewone bedrijven te helpen. De Wajong, de sociale werkvoorziening en de bijstand worden gebundeld en een flink aantal taken wordt overgeheveld naar gemeenten.

Verenigd Links heeft grote bezwaren tegen een groot aantal zaken in deze wet en vooral  met het beeld dat hierdoor wordt opgeroepen.

Het is de bedoeling  2 miljard euro te bezuinigen. Door de burger meer te laten participeren c.q door een deel van de verantwoordelijkheid bij burgers neer te leggen, die afhankelijk zijn van sociale voorzieningen. Zo wordt er van bijstandsgerechtigden geëist dat er een tegenprestatie wordt geleverd. Gemeenten mogen zelf bepalen hoe zij dit willen invullen. En de eerste voorbeelden van gemeenten die daar niet goed (mensonwaardig?) mee omgaan zijn al voorhanden. De regels voor een bijstandsuitkering zijn aangepast tot het punt waarop de mensen die het betreft niet meer worden behandeld als volwaardige burgers. De verhuisplicht voor  bijstandsgerechtigden die elders dan de eigen woonplaats een baan kunnen vinden, leidt er in veel gevallen toe, dat gezinnen - niet uit vrije wil – uit hun sociale omgeving worden weggerukt. Het dwingen tot geestdodend en nutteloos werk, is ziekmakend en vernederend. Met de ARBO- wet in de hand wijst de ARBO inspectie bedrijven erop, dat men dit soort werk juist moet voorkomen, omdat dit de gezondheid van werknemers bedreigt. Blijkbaar worden bijstandsgerechtigden niet gezien als volwaardige werknemers of burgers, maar als een vrijwel rechteloze groep.

 De participatiewet is op veel punten arbitrair en zal leiden tot een zekere willekeur.  Door de participatie wet zullen juist meer mensen met een beperking thuis komen te zitten, vooral omdat veel banen in de sociale werkvoorziening verloren gaan, terwijl het beslist niet zeker is dat de banen bij reguliere werkgevers er ook werkelijk komen. Gezien de vele bezwaren tegen de nieuwe maatregelen zal Verenigd Links er bovenop zitten als het om de uitvoering van de Participatiewet gaat.

 

Addy Stoker

Secretaris Verenigd Links

{fcomment} 

 

 

Discussie over de wet markt en overheid

Categorie: Blog Gepubliceerd: zondag 22 juni 2014

Er is in de Leeuwarder gemeenteraadscommissie discussie geweest over de uitvoering van de Wet Markt en Overheid. Deze wet omvat gedragsregels voor gemeenten, die goederen en diensten leveren. Eén van die regels is, dat voor geleverde goederen of diensten minimaal de kostprijs in rekening moet worden gebracht. Voor sport en cultuur kan dat ingrijpende gevolgen hebben, maar mogelijk ook voor parkeergarages, wijkcentra, begraafplaatsen.

Deze wet komt uit de koker van de VVD, die het dogma van de vrije markt nog wat verder wil uitwerken. Het is mij een raadsel hoe de PVDA ermee akkoord kan gaan, zeker wanneer je let op de gevolgen die de wet kan hebben voor mensen met een laag inkomen.

Een goed voorbeeld is de sport, door de uitvoering van de wet is het niet uitgesloten dat de kosten voor de diverse sportverenigingen behoorlijk zullen stijgen, wat gepaard zal gaan met contributie verhoging. Een logisch gevolg zal kunnen zijn dat veel mensen deze georganiseerde sport, voor hen zelf en of voor hun kinderen niet meer kunnen betalen. Gemeenten kunnen dit voorkomen door sportvoorzieningen te benoemen als uitzondering, zodat je toch sportvoorzieningen kunt exploiteren onder “sociale”voorwaarden, waarbij er dan geen kostendekkende tarieven worden gehanteerd om sport betaalbaar en toegankelijk te maken en te houden voor een breed publiek. Daarnaast zou hiermee de deelname aan sport worden bevorderd, en dat is gelet op het gezondheidsbeleid ook geen overbodige luxe.

In de Leeuwarder gemeenteraad heeft wethouder van der Molen een voorstel toegelicht om twee uitzonderingen te benoemen. De buurt en wijkcentra, en het wonen in het kader van een anti kraak constructie. Sport werd niet genoemd, volgens het college is dat goed geregeld via BV  Sport. Op aandringen van Verenigd Links en de PVDA gaat de wethouder nog eens na of dit echt wel houdbaar is. Verenigd Links ziet toch het liefst dat sportvoorzieningen wel als uitzondering benoemd worden, want je moet echt voorkomen dat mensen met een laag inkomen de dupe worden van deze VVD/PVDA  wet. Het is nu al zo dat ik vaak hoor dat er in gezinnen geen geld is om kinderen aan georganiseerde sport te laten deelnemen, de gemeentelijke participatieregeling is voor een aantal sporten echt ontoereikend. Het kan toch niet zo zijn dat mensen met een laag inkomen straks alleen nog maar een rondje kunnen joggen omdat dit nu eenmaal niets kost, of dat ze zijn aangewezen op de tafeltennisclub in het wijkcentrum of het dorpshuis, en hoogstens mee kunnen doen aan een zelf georganiseerd wedstrijdje in de voetbalkooi. Want wanneer we niet uitkijken willen Rutte en Samson daar straks ook nog entree heffen.

Addy Stoker

Verenigd Links Leeuwarden

 

DE GRENS VAN HET (ON)TOELAATBARE

Categorie: Blog Gepubliceerd: maandag 24 februari 2014

Vanaf 1 maart kunnen de vreemdelingenpolitie en de marechaussee “in het kader van onderzoek naar de identiteit van een vreemdeling” voortaan zonder toestemming van een bewoner “objecten” binnenvallen. De Eerste Kamer heeft op 12 februari ingestemd met het wetsvoorstel.

In plaats van “zoekend rondkijken” is de “vreemdelingenpolitie binnenkort ook bevoegd om kasten en laden leeg te trekken, matrassen op te lichten en tassen te inspecteren. Tussenmuren mogen niet worden weggebroken, vermeldt de bekendmaking. Daar zal de hulpofficier van justitie, die verplicht bij een inval aanwezig moet zijn, persoonlijk op toezien. Degenen onder ons, die dergelijke acties als toeschouwer al eerder hebben meegemaakt, weten hoeveel agressie hierbij tentoongespreid wordt.

 

De slachtoffers van de vreemdelingenpolitie zijn mensen, die in hun land van herkomst een zekere dood in de ogen zagen en daarom met gevaar voor eigen leven zijn gevlucht. Mensen, die vaak door

Onzorgvuldig handelen van en andere misstanden bij de IND, geen verblijfsstatus hebben gekregen. Mensen die moeizaam moeten proberen te overleven in een van de rijkste landen van de wereld, een land dat zichzelf beschaafd noemt. Aan de mensonwaardige en traumatiserende ervaringen van deze mensen (ook kinderen) worden in Nederland steeds weer nieuwe toegevoegd. Veiligheid is een speerpunt in het regeringsbeleid. Wanneer een politicus zich bedreigd voelt, wordt dat breed uitgemeten in de media en worden er dure maatregelen genomen. Blijkbaar is veiligheid – een grondrecht van ieder mens – in Nederland alleen een recht van uitverkorenen.

 

Toen illegaliteit strafbaar werd verklaard, hebben politici laten weten dat men geen jacht op illegalen ging maken. De hulp aan illegalen is officieel dan wel strafbaar, maar er zou  geen specifiek beleid op  gemaakt worden. Met name het CDA haastte zich om dat duidelijk te maken, zodat deze besluiten acceptabel waren voor de achterban. Het is een schrijnend voorbeeld van het gebrek aan respect en menselijkheid, dat deze regering en (een deel van) de oppositie dagelijks laat zien bij het nemen van besluiten. Onsympathieke en onnodige maatregelen worden met een mooi verkooppraatje, drogredenen en beloftes aan de bevolking gepresenteerd. Ondertussen gaat men in de uitvoering steeds een stap verder, in de richting van de eigenlijke bedoelingen en de eigen verborgen agenda.. Verenigd Links wijst zowel de wijze van functioneren als de aanpak van deze regering af . Geen mens is illegaal op deze wereld!  Mensen in nood, zoals uitgeprocedeerden, zijn geen criminelen en horen niet in een cel thuis. Zij verdienen onze hulp en ons respect.

 

Addy Stoker

Secretaris Verenigd Links

 

{fcomment}