Amaryllis zorgenkind

Categorie: Blog Gepubliceerd: zaterdag 24 september 2016

Verenigd Links is vaak bezig met het fenomeen zorgcoöperatie, in Leeuwarden heeft men deze vorm gekozen om de decentralisaties in het sociale domein uit te voeren. Deze coöperatie heeft de naam Amaryllis gekregen, in andere gemeenten waar Verenigd Links actief is, kent men het fenomeen ook maar is de benaming weer anders en soms ook de organisatievorm.

Zorgcoöperaties doen doorgaans veel aan voorlichting en informatie/reclame. Zo zijn er op www.buurtwijs.nl  artikelen te vinden over de coöperatie Amaryllis. Boven een van die artikelen prijkt de kop: activeren naar vrijwilligerswerk of betaald werk?

Een interview met Drieseréé Schinkel en Michiel van Leeuwen, sociaal werkers.

Machiel van Leeuwen benadrukt daarin: “ het toewerken naar een betaalde baan is niet de taak van het wijkteam. We hebben geen banen aan te bieden, wij activeren”. Schinkel valt hem bij: “ we moeten ook niet denke dat we iedereen aan het werk krijgen. Er zijn heel veel werklozen en er zijn weinig banen, dus moet je mensen niet beloven dat je ze naar werk toe leidt. Dan creëer je verwachtingen en ben je fout bezig”.

Wij als Verenigd Links begrijpen wel dat dit ongetwijfeld goed bedoeld zal zijn, echter veel mensen die op deze manier met een sociaal wijkteam te maken krijgen,proeven en ervaren dat het krijgen van een betaalde baan teveel naar de achtergrond verdwijnt. Een betaalde baan?  Nee, dat is niet de bedoeling, terwijl een zeer groot deel van de mensen met een uitkering daar wel naar verlangt. En daarom vinden ze dat ze door de acties van het wijkteam maar wat aan het lijntje worden gehouden en zo ook nog verplicht worden om gratis te werken.

Dan staat er ook nog vet gedrukt de tussenzin : “waardering en eigenwaarde is belangrijker dan een betaalde baan”.  Blijkbaar is het idee geheel buitenbeeld  geraakt dat de meeste mensen zich pas echt gewaardeerd voelen wanneer ze ook eerlijk betaald worden voor het werk dat ze doen.

Onbetaald bij een bedrijf aan het werk gaan wordt door veel mensen toch ervaren als een situatie van uitbuiting.

Er is ook te weinig oog voor het feit dat er al snel sprake kan zijn van werkverdringing.

 

2.

Mensen aan elkaar koppelen

Door vraag en aanbod bij elkaar te brengen brengt een sociaal wijkteam mensen bij elkaar, ontstaat er in deze visie een match, waarbij je elkaar helpt. Verenigd Links vraagt zich af of dat in de praktijk wel zo fraai is als wordt voorgesteld. Iemand die er eerst aan meewerkte vertelt: “ het leek in eerste instantie onschuldig, maar het heeft mij achteraf een heel raar gevoel gegeven. Je wordt namelijk gekoppeld aan iemand die problemen heeft, terwijl je niet weet wat die problemen zijn. Er wordt je van tevoren ook niets over die persoon verteld. Je wordt gekoppeld als privé persoon, dus zonder professionele afstand. Je stemt er eerst mee in, want het lijkt onschuldig. Je maakt een afspraak en denkt, wat dan? Ik heb geen zin om als maatschappelijk werker te gaan fungeren”.

Deze kant van het verhaal wordt niet belicht, men straalt alleen optimisme uit.

Brief

Er verscheen een brief van Amaryllis/sociale wijkteam gericht aan mensen die in de bijstand zitten (tegenwoordig Participatiewet) in de wijken Bilgaard en de Vrijheidswijk. Er staat in dat er een gezellige markt wordt georganiseerd op 19 mei 2016 en daar gaan we kijken welke klussen er bij u passen, maar uiteraard alles in overleg. De desbetreffende burgers mogen dus kiezen uit diverse soorten verplichte arbeid.

Daar moet uiteraard wel de taal van optimisme overheen worden gelegd: “ mensen worden hier gelukkiger van en in sommige gevallen zelfs gezonder”.  En dan staat er ook nog: “ er is door de overheid besloten dat er meer activiteiten georganiseerd moeten worden om mensen in de uitkering meer mee te laten doen in de wijk”.

Verplicht werk verrichten zonder daarvoor eerlijk betaald te worden noemt men dan : “Meer meedoen” .

Er staan heel wat organisaties achter : Wellzo, Humanitas, wijkvereniging Bilgaard, stichting Present, de Kracht van Leeuwarden en vele anderen. Opvallend is wel dat die organisaties vaak wel beroepskrachten in dienst hebben, die in tegenstelling tot de mensen die ze via de participatiewet aan het werk willen zetten wel betaald worden voor hun werk.

Op 25 mei 2016 werd er door Amaryllis een festival georganiseerd om de ideologie van de goeroes van het positivisme er nog even goed in te prenten.

Een gesprek met het sociale wijkteam?

ten opzichte van andere (Friese) gemeenten is er in Leeuwarden gekozen voor een onafhankelijke positie van de uitvoerende zorgcoöperatie. Burgers hebben recht op

3.

onafhankelijke cliëntondersteuning en dat is in feite ook een kerntaak van de sociaal werker. Er wordt altijd een afspraak gemaakt wanneer een vraag van een inwoner verder moet worden verhelderd. Omdat men graag achter je voordeur komt, is dat doorgaans thuis bij de burger.

Men zegt dan dat dit is om een goed beeld te krijgen van de thuissituatie, maar ook om de cliënt een veilig gevoel te geven. Verenigd Links hoort juist vaak dat mensen zich helemaal niet veilig en fijn voelen bij dat streven van sociale wijkteams om door te dringen tot achter je voordeur.

Het is heel belangrijk dat je als burger weet dat het altijd is toegestaan wanneer familie of andere mensen uit je netwerk aanschuiven bij een gesprek met het sociaal wijkteam of een sociaal werker.

Wanneer het goed is zoeken sociaal werkers samen met jou naar een oplossing, geven vervolgens advies, maar besluiten niets. Dat maakt de sociaal werker in principe onafhankelijk. Uit een brief van staatssecretaris van Rijn van 6 juni 2016, n.a.v. een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 18 mei 2016 wordt benadrukt dat het onderzoek in het kader van een individuele maatwerkvoorziening WMO uitgevoerd dient te worden door iemand die geen belang heeft bij de uitkomst.

Juist met het oog daarop heeft de gemeenteraad er voor gekozen deze taak bij de Coöperatie neer te leggen in plaats van bij de gemeente. Officieel  zijn de banden van de sociaal werkers met andere aanbieders doorgesneden. Ze zijn nu bij Amaryllis in dienst. Dat maakt ze als het goed is ook onafhankelijk ten aanzien van het zorgaanbod.

Zo is de sociaal werker formeel de onafhankelijke ondersteuner. Voor de gevallen dat de cliënt er niet uitkomt met de sociaal werker, heeft de cliënt het recht om een andere sociaal werker te vragen. Bovendien heeft de gemeente Leeuwarden een contract gesloten met  Zorgbelang Fryslân, waar cliënten terecht kunnen bij een vertrouwenspersoon. Je kunt daar als cliënt terecht voor een luisterend oor, informatie over je rechten en plichten, informatie over het indienen van een klacht ( indien nodig gaat de vertrouwenspersoon mee naar een gesprek hierover), ondersteuning bij het voeren van bemiddelingsgesprekken en ondersteuning bij een klachten – en of bezwaarprocedure.   

Schuldenproblematiek

Schuldenproblematiek is ook een onderwerp waar Amaryllis/sociale wijkteams zich mee bezig houden. Echter Verenigd Links ontvangt regelmatig signalen dat mensen problemen ondervinden met de privacy op dat gebied . Voorbeeld : stel dat ik een betalingsachterstand heb bij een energiebedrijf. Ik krijg een aanmaning en op een bepaald moment (meestal binnen korte tijd) dreigt het energiebedrijf met afsluiting van gas en elektriciteit. Volgens een bestaande overeenkomst geven ze dit dan door

4.

aan het wijkteam. Echter jij hebt daar als belanghebbende nooit toestemming voor gegeven om verbruiksinformatie en betalingsinformatie bij de energie leverancier aan derden door te geven.

Dan staat er opeens iemand van het wijkteam voor je deur. Je zou denken dat dit dan is om je te helpen, echter de vereniging PEL heeft gewezen op de tekst van het convenant/overeenkomst in dezen, die is helder: “de dienstverlening van de wijkteams vormt een aanvulling op een effectief incassobeleid van de corporaties, het drinkwaterbedrijf, energieleverancier en de zorgverzekeraar”.

Je bent geneigd om wanneer het gaat om hulp bij schulden weer de positieve denker uit te hangen, fijn toch dat die mensen geholpen worden, echter je kunt het ook anders bekijken, vanuit het oogpunt van het feit dat het waarschijnlijk vooral gaat om incasso van de schulden, en dat “helpen” kun je dus ook in dat perspectief zien. De wijkteams doen maar wat graag aan bemoeizorg, al heb je 2000 euro schuld bij de energieleverancier, daarmee heb je nog geen schulden bij het wijkteam, dus waar bemoeien ze zich mee?

Wanneer het om huurschulden gaat, vraagt men wel eerst mondeling of schriftelijk toestemming of men een melding mag doen bij het wijkteam of schriftelijk of mondeling toestemming vraagt voor het afleggen van een huisbezoek.

Verenigd Links is van mening dat je dat in die andere gevallen ook zou moeten doen.

Woningbouw Corporatie Elkien benadert de mensen die huurachterstand hebben in samenwerking met de wijkteams. Elkien zet dan haar buitendienst debiteuren in voor overleg over huurachterstanden met de wijkteams. Bewoners met huurachterstanden worden dan niet doorgegeven aan de wijkteams, maar kunnen zich wel melden bij de wijkteams. En dit gebeurt ook in de praktijk bij wijkteams Oud – Oost, Noord – Oost, Noord, Zuid – West en Centrum Oost. Mensen melden zich dan zelf aan bij de wijkteams.

 

Mensen weigeren niet snel toestemming voor de uitwisseling van gegevens omdat ze bang zijn dat ze op andere terreinen dan  geen medewerking krijgen of dat dit tegen hen gebruikt zal worden. Wanneer betrokkene dan toestemming geeft voor de uitwisseling van gegevens of voor een huisbezoek dan kun je vaststellen dat dit dan niet altijdgaat om een in vrijheid genomen beslissing.

Er zijn deelnemers aan het convenant ( zorgverzekeraar De Friesland, waterleidingbedrijf Vitens) die soms al na 2 maand betalingsachterstand deze gegevens doorgeven aan het wijkteam.

Op de VPRO radio is in het programma Radar aandacht geweest voor het feit dat de gegevensverwerking door een aantal gemeenten aan derden wordt verkocht, zodat je helemaal geen zicht meer hebt op wie er dan allemaal de beschikking hebben over je gegevens. Het gaat daar o.a. om gegevens die verwerkt worden via Suwinet. En dit systeem is door de gemeente Leeuwarden ook gebruikt bij het project Klant in Zicht.

Zo’n derde partij is vaak het BKR, het bureau krediet registratie in Tiel. Wat tot nu toe m.n. hypotheekschulden en achterstanden en persoonlijke of doorlopende kredieten registreert, maar graag aan markt uitbereiding wil  doen door nog veel meer schulden

5.

te gaan vastleggen zoals huurschuld, schulden bij energie – of waterleidingbedrijf enz.

Gevolg zal zijn dat mensen met schulden straks helemaal klem komen te zitten en nergens meer heen kunnen: andere energieleverancier? Vergeet het maar..  Ooit schulden gehad bij de zorgverzekeraar? Andere basisverzekering bij een andere maatschappij? Vergeet het maar.. dat BKR werkt als een soort zwarte lijst, waarbij zelfs het openen van een bankrekening niet meer mogelijk is, wat zelfs wel eens gebeurt op grond van onjuiste gegevens door fouten in dat systeem.

Voorbeeld: dochter gaat naar het MBO en dan moet er een pakket studieboeken worden aangeschaft. Op de site van Van Dijks boekhuis kun je ze online bestellen, en in drie gedeelten betalen staat vermeld als een betalingsmogelijkheid. De ouder vinkt die mogelijkheid aan, de rekening bedraagt meer dan driehonderd euro. Plots verschijnt er een balkje in beeld; op grond van een krediet check  kunnen wij u deze mogelijkheid niet bieden.. de boeken worden pas verstuurd nadat u het volledige factuurbedrag ineens aan ons hebt voldaan…”.

Op deze manier wordt het mensen met een smalle beurs wel heel erg moeilijk gemaakt. Mede dankzij het BKR en het verstrekken van gegevens door allerlei instellingen aan de BKR.

Brandbrief cliëntenraad

de cliëntenraad werk en inkomen in Leeuwarden stuurde in juni 2016 een brandbrief naar de gemeenteraad, omdat  sociale wijkteams in de praktijk weinig rekening houden met de (historische) achtergrond van een cliënt. Zoals het hebben van een aangeboren stoornis. In dat geval heb je jarenlang therapie gehad en van alles in de praktijk geprobeerd. Steeds weer heb je geprobeerd en steeds weer ben je tegen de muur van je beperkingen aangelopen. Uiteindelijk heb je noodgedwongen geleerd om te accepteren en heb je een broos evenwicht gevonden.

Dan komt er een sociaal werker bij je binnen en zaagt twee uur door over het feit dat je niet voldoende zou participeren. Alsof dit nog niet genoeg is komt de sociaal werker na drie weken terug om er opnieuw op te hameren. Wat je ook zegt, het komt niet over, het is  één richtingsverkeer, naar  jou wordt niet geluisterd.

De sociaal werker stelt dat hij/zij zich moet verantwoorden en dus een bewijs moet hebben dat cliënt momenteel een therapie volgt of onder behandeling is. Cliënt zegt voor de zoveelste maal dat de diagnose aangeeft dat hij/zij een aangeboren stoornis heeft, waar helaas geen verbetering in te verwachten is.

Sociaal werker verzoekt dan of de door cliënt bij het gesprek uitgenodigde bekende, het nodige op papier kan zetten, zodat hij zich kan verantwoorden.

6.

Mensen die kwetsbaar zijn, wellicht niet goed voor zichzelf kunnen opkomen, zullen de werkwijze van de sociaal werker als kwetsend ervaren. Tevens veroorzaakt het onnodig veel onrust in het leven van een cliënt die met moeite geleerd heeft om te leven met zijn/haar beperkingen. De sociaal werker wrijft door deze werkwijze er bij de cliënt nog eens heel duidelijk in dat hij/zij tekort schiet.

Het betreft hier wel een groep van zeer kwetsbare mensen, mensen met een broos evenwicht die reeds de nodige therapieën achter de rug hebben en al door veel verschillende  artsen onderzocht zijn voordat ze ontheffing kregen.

Participatie is er om elkaar te helpen en niet om elkaar af te breken omwille van het participeren.

De verantwoordelijkheid van een sociaal werker binnen een wijkteam is groot, de cliëntenraad gaf aan totaal niet te begrijpen hoe het kan dat voor onaangekondigde huisbezoeken stagairs ( ongediplomeerde studenten van amper 19 jaar) op pad worden gestuurd. Dit geeft naar de menig van de cliëntenraad weer hoe onder aansturing van sociale wijkteams (Amaryllis) over kwetsbare mensen wordt gedacht.

Daarnaast vindt de cliëntenraad het zorgelijk dat mensen die  een oriënterend gesprek hebben met het wijkteam ongeacht het onderwerp  standaard wordt gevraagd of er bij hen sprake is van verslaving en/of schuldenproblematiek. Eén van de medewerkers gaf te kennen dat dit wordt gevraagd om zodoende de mate van participatie vast te kunnen stellen.

Gedurende het gesprek worden allerlei gegevens gevraagd van eventueel betrokken personen, scholen of instanties (dossiervorming).

Na deze eerste kennismaking wordt de vraag van de betrokkene binnen het hele team besproken waarna vervolgens de uitkomst aan de betreffende wordt teruggekoppeld.

Om iemand met een hulpvraag goed te kunnen helpen is een vertrouwensband van essentieel belang. Iemand met een hulpvraag stelt zich vaak kwetsbaar op en moet zich veilig voelen en weten dat hij/zij vrijuit kan spreken in het besef dat hetgeen besproken wordt vertrouwelijk is en ook als zodanig zal worden behandeld.

Indien echter een oriënterend gesprek, waarbij al de gegevens van de betrokkene zijn opgevraagd, vervolgens in een heel team worden besproken, kan er geen sprake zijn van een vertrouwensband of iets wat daar ook maar op lijkt.

Zeker niet als tussen neus en lippen door aan de betrokkene gevraagd wordt om toestemming te verlenen zodat zijn of haar gegevens met scholen en instanties  ( denk aan GGZ en Jeugdzorg) gedeeld mogen worden. Voor de betrokkene kan dit echter bijzonder  verregaande gevolgen hebben die hij of zij vooraf niet heeft kunnen

7.

overzien. Een voorbeeld hiervan is dat Jeugdzorg zich ineens met de opvoeding van je kinderen gaat bemoeien. Al met al een hele procedure die verregaande consequenties kan hebben voor iemand die het wijkteam bezoekt voor slechts een oriënterend gesprek. Echt zorgelijk hoe met privé gegevens wordt omgegaan. Alleen al het binnenstappen bij een wijkteam met een vraag, zet iemand in de aandacht met betrekking tot schulden, verslaving of onvoldoende participatie.

Renée Reijenga verklaarde hierop desgevraagd bij Omrop Fryslân dat de wijkteams eigenlijk twee taken hebben die tegenstrijdig zijn, qua belangen. Zorg verlenen en een vertrouwensband opbouwen en de opdracht om de cliënten zoveel mogelijk te laten deelnemen en hier ook op controleren. Die twee taken kunnen niet allebei. Zij stelde dan ook dat de gemeenteraad zo gezien beter taken kan weghalen bij de sociale wijkteams.       

Privacy en het uitwisselen van gegevens

Verenigd Links krijgt ook vaak te horen dat mensen problemen hebben met het vrijgeven van privé gegevens aan bijvoorbeeld een sociaal wijkteam of aan de gemeente. Onlangs heeft de gemeente uitkeringsspecificaties naar het verkeerde adres gestuurd, en op iedere uitkeringsspecificatie staat een dossiernummer, BSN nummer etc.

Verenigd Links kan zich zo voorstellen dat er situaties zijn waarbij je als burger wel eens wilt weten wat er over jou is doorgegeven, door een sociaal wijkteam, door de gemeente etc. wie daarin heeft rondgesnuffeld en waarom en wanneer dat is gedaan. Dan is het goed om te weten dat je wanneer je van deze instanties zelf geen inzicht daarin krijgt, dat je daarvoor wel terecht kunt bij het BKWI.

 

Wat doet het BKWI met je gegevens?

Overheden slaan gegevens op over burgers, bijvoorbeeld om je aanvraag voor een uitkering te kunnen beoordelen. Wanneer hiervoor in de wet een mogelijkheid bestaat delen ze deze gegevens met andere overheden.

Het delen van gegevens gebeurt onder andere via Suwinet. In Suwinet worden deze gegevens niet opgeslagen maar wel getransporteerd binnen de overheid.

BKWI bewaart dus zelf geen gegevens. Maar ze moeten er voor zorgen dat de gegevens van mensen die bij een bepaalde overheidsinstantie bekend zijn door andere overheidsorganisaties bekeken kunnen worden. Dit doet  het BKWI door middel van Suwinet. Ze zorgen dus voor het online vervoer van deze gegevens, en slaan deze niet op.

 

8.

Wat het BKWI wel doet is bijhouden wanneer en door wie uw gegevens bekeken zijn en u kunt daar terecht voor een overzicht van welke overheidsorganisaties uw gegevens heeft bekeken via Suwinet.

U kunt een verzoek per post hiertoe opsturen naar BKWI postbus 1407  3500 BK Utrecht. Onder vermelding van je naam, BSN en contactgegevens. Dit verzoek moet voorzien zijn van uw handtekening. Tevens dient u een kopie van een geldig ID mee sturen, indien nodig dient u de voor en achterkant te kopiëren.

Wie heeft mijn gegevens?

U heeft het recht om te weten welke gegevens overheden over u opslaan en aan wie deze gegevens verstrekt (kunnen) worden. Dit staat in artikel 35 van de Wet Bescherming Persoonsgegevens.

 

Wanneer u wilt weten welke gegevens er over u zijn opgeslagen, dan kunt u de organisatie benaderen die deze gegevens beheert. Hieronder staat welke organisaties die gegevens beheren die via Suwinet getransporteerd worden,

UWV, gemeente, SVB, Belastingdienst, DUO, RDW en het Kadaster.

Correctierecht

Er bestaat een correctierecht, sommige gegevens kunt u laten wijzigen. Dit recht staat in artikel 36 van de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Welke gegevens u kunt laten wijzigen en hoe de procedure verloopt, kunt u nagaan bij de bron van de betreffende gegevens.

Gegevens afschermen in Suwinet

Burgers die hun gegevens willen afschermen in Suwinet kunnen hiervoor een verzoek  indienen bij hun gemeente. Dit geldt bijvoorbeeld voor personen die verblijven in een Blijf van Mijn Lijf Huis.

Wanneer een gemeente besluit dat gegevens van een bepaalde persoon niet mogen worden uitgewisseld, dan kan deze gemeente aan BKWI de opdracht geven het betreffende Burger Service Nummer (BSN) op te nemen in een blacklist, kunnen gegevens bij dat BSN niet meer uit gewisseld of geraadpleegd worden.

 

Gemeenten hebben een ledenbrief ontvangen voor het veilig verwerken/transporteren van gegevens via Suwinet.

 

9.

Maar toch blijft op dit punt belangrijk wat de Autoriteit Persoonsgegevens hierover zegt. Deze wijst er op dat de WBP de volgende eisen stelt aan o.a. zorgcoöperaties/sociale wijkteams:

  • Informeer mensen goed over wat u met hun gegevens doet
  • Geef de mensen de mogelijkheid hun privacy rechten uit te oefenen.
  • Er wordt aan burgers wel snel gevraagd of ze hun gegevens mogen delen, echter het is de vraag of men burgers goed informeert over wat men met hun gegevens doet.
  • En indien men de privacyrechten respecteert behoren burgers ook zelf toegang te hebben tot hun gegevens/dossier.

De autoriteit Persoonsgevens stelt op de vraag: mag ik iemands persoonsgegevens verwerken als degene hiervoor toestemming heeft geeft het volgende: “nee, dat gaat in het sociale domein vaak niet op. Toestemming is weliswaar een grondslag in de Wet Bescherming Persoonsgegevens ( WBP), maar hiervoor gelden speciale eisen. Daaraan kunt u in het sociale domein meestal niet voldoen.

Afhankelijkheidsrelatie

Bij de uitvoering van publiekrechtelijke taken in het sociaal domein is er meestal een afhankelijkheidsrelatie tussen de betrokkenen en de gemeente. weigeren mensen toestemming voor het verwerken van hun gegevens dan kan dat bijvoorbeeld gevolgen hebben voor een gewenste voorziening. Daarom is er geen sprake van vrije toestemming in de zin van de WBP, toestemming kan dus niet gelden als de grondslag voor de gegevensverwerking.

Mag een wijkteam u vragen om een algemeen toestemmingsformulier te ondertekenen?

Een wijkteam mag u in elk geval niet vragen een toestemmingsformulier te ondertekenen waarin staat dat u toestemming geeft om alle gegevens op te vragen en te verstrekken die nodig zijn voor het behandelen van uw hulpvraag. Wanneer u toestemming geeft voor het opvragen of verstrekken van uw persoonsgegevens moet  het duidelijk voor u zijn om welke gegevens het gaat, waarom ze nodig zijn en met wie de gegevens eventueel zullen worden gedeeld. U moet vervolgens kunnen aangeven voor welke verstrekking u geen toestemming geeft. De gemeente/sociale wijkteam moet u ook informeren wat de consequenties zijn van het weigeren van toestemming.

Mag ik beperkt toestemming geven? ( op bijvoorbeeld een toestemmingsformulier)?

 

10.

Ja, dat mag. U bepaalt zelf voor welke verstrekking u toestemming geeft. Wanneer u bijvoorbeeldvindt dat het toestemmingsformulier over te veel partijen of te veel gegevens gaat dan mag u op het formulier schrijven dat u slechts voor een bepaald deel toestemming geeft.

 

De toekomst van de zorgcoöperatie

Verenigd Links heeft schriftelijke vragen gesteld naar aanleiding van het feit dat de drie deelnemers in de zorgcoöperatie hun lidmaatschap hebben opgezegd. In vakantietijd verschenen er berichten in de pers over de nu voorgestelde koers.

Het college van Burgemeester en Wethouders van Leeuwarden komt nu met het volgende voorstel:

  • De  Coöperatie Amaryllis, werkgever van de negen sociale wijkteams in de gemeente Leeuwarden krijgt in die visie een aangepaste opzet.
  • De drie leden – instellingen die twee jaar geleden betrokken waren bij de oprichting van Amaryllis hebben zich nu teruggetrokken. Het gaat om Wellzo, Zienn en Mienskipssoarch.
  • Het is de bedoeling dat ieder wijk en dorpenteam zich organiseert als Vereniging en lid wordt van de Coöperatie. Vertegenwoordigers van de verenigingen vormen voortaan de algemene ledenvergadering.
  • De ledenvergadering bezit de hoogste macht. De statuten maken het echter onmogelijk dat zij directie en Raad van Toezicht naar huis stuurt.

Wie dan wel? De gemeenteraad?

In antwoord op vragen van Verenigd Links (12juli 2016) waarin o.a. gevraagd wordt of het College nadere besluitvorming van de gemeenteraad over de organisatievorm van Amaryllis afwacht , antwoordt het college: de keuze op de rechtsvorm is aan Amaryllis. Verenigd Links is echter van mening dat de democratische controle groter moet zijn, en de kwestie Caparis heeft wel laten zien dat het belangrijk is democratische controle te hebben over benoeming en ontslag van directie en Raad van toezicht. Dat kun je niet altijd mandateren aan het college van B&W, je zou het fo bij de leden of bij de gemeenteraad moeten neerleggen.

Addy Stoker

Amaryllis

Categorie: Blog Gepubliceerd: dinsdag 21 juni 2016

Het gaat helemaal mis met het welzijnsbeleid in Leeuwarden,  behalve het feit dat de deelnemers aan de welzijnscoöperatie zich nu hebben teruggetrokken en er in feite sprake is van een lege coöperatie is er nog veel meer aan de hand.

Sinds het begin was er veel tijd nodig voor keukentafelgesprekken en worden normale termijnen niet gehaald. Dat komt ook omdat sociaalwerkers te veel belast worden. zo rond de tachtig cliënten schijnt geen uitzondering te zijn. Heel belangrijk is de vraag of het wel zuiver is dat mensen die moeten participeren te werk worden gesteld ten behoeve van de wijkteams zelf?

Er worden omvangrijke dossiers aangelegd en het is voor de burger zeer aan te raden om je dossier eens op te vragen, wellicht moet je dat dan afdwingen, echter je hebt bijv. gewoon het recht om BKWI gegevens in te zien. Daarnaast is het zo dat op elke uitkeringsspecificatie in het kader van de participatiewet een dossiernummer vermeld staat.

Je staat ook zomaar in een dossier terwijl je dat niet wilt. Zo werd het aanbod van een ervaringsdeskundige om informatie te geven, door een sociaal wijkteam opgevat als een hulpvraag. Hoe kom je daar dan weer vanaf?

De privacy problematiek speelt ook in de relatie van sociale wijkteams met de politie en bij psychische behandeling van cliënten. Op die punten schuurt het nogal eens en mensen kijken vreemd op wanneer sociaal werkers zich melden met allerlei informatie over hen afkomstig van politie of behandelaar. Er is op dit punt juridisch onderzoek gedaan maar de resultaten daarvan zijn bewust niet beschikbaar gesteld aan de gemeenteraad. Er kan niet worden volstaan met de bestaande privacy protocollen op dit punt, maar dat wordt handig verzwegen.. Ondertussen lopen mensen daar heel hard tegenaan.

Dan is er nog het feit dat er zich regelmatig situaties voordoen waarin hulpverlening en handhaving door elkaar lopen, ook in dat geval wordt er niet altijd gehandeld in het belang van de burger. Het is tijd voor verandering.

 

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links    

Vrede en recht

Categorie: Blog Gepubliceerd: woensdag 06 april 2016

Het is voor de hand liggend dat de publieke opinie kritischer wordt wanneer het gaat over de Navo en defensie. De roep om meer uitgaven voor defensie neemt toe onder rechtse politici. Er wordt steeds verder bezuinigd op sociale zaken, welzijn en gezondheid en ondertussen roepen deze politici om meer geld voor defensie.  Nederlandse militairen zijn veel op missie in oorlogsgebieden, nog nooit zijn er in korte tijd zoveel militaire missies uitgevoerd, terwijl in eigen land de rijken rijker worden en de armen armer. De missies worden meestal nog net even besproken in de Tweede Kamer maar er is eigenlijk altijd standaard sprake van een ruime meerderheid, voor deze missies. Het lost eigenlijk helemaal niets op, Unicef geeft aan dat 87 miljoen kinderen van 7 jaar en jonger niet anders kennen dan een leven in oorlog en conflictgebieden. Ze maken traumatische zaken mee, die ze hun leven lang met zich mee dragen. Dit geeft aan dat oorlog en geweld iets is dat vooral onschuldige mensen treft, oorlog is een ramp voor de mensheid.

Europese wapens worden constant vernieuwd, en we hebben het over de JSF en over het stationeren van Drones, en nieuwe onderzeeërs. Europa exporteert  steeds meer wapens, ook naar  crisis en oorlogsgebieden. Wapenleveranties houden de oorlog in stand en deze zijn een belangrijke oorzaak van het vluchtelingenprobleem. Wapenexport, bijvoorbeeld naar Saudie-Arabië  laat zien dat wanneer het om geld gaat, om handel en economie de mensenrechten of moraal het onderspit delven. Als het aan mij ligt stoppen we met alle wapenhandel, en steunen we de vredesbeweging van harte.

 

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links  

Wie is er nou dom?

Categorie: Blog Gepubliceerd: vrijdag 13 mei 2016

Onlangs stond er in de Groene Amsterdammer ( 20 april 2016) een artikel over de armoede in Leeuwarden ( Noord). De armste wijken voor kinderen om in op te groeien liggen  o.a. in Leeuwarden, en ook Heerenveen wordt als zodanig in dit artikel genoemd.  Met name de uitlatingen die gedaan worden door een beleidsadviseur armoede en participatie bij de gemeente Leeuwarden vinden wij als Verenigd Links volstrekt onacceptabel. De beleidsambtenaar verwijst naar de bevindingen over armoede in de neurowetenschappen. “  als iemand lange tijd in schaarste leeft, dan blijkt dat de hersenen feitelijk veranderen, er is de laatste jaren steeds meer aandacht voor deze wetenschappelijke invalshoek van armoede: het belemmert volgens  neurowetenschappers de ontwikkeling van het kinderbrein. Stresshormonen van de  moeder zo luidt de theorie, bereiken via de placenta al het ongeboren kind en ook daarna beïnvloeden gebrek aan zorg en een teveel aan stress de ontwikkeling van de hersenen. Met andere woorden, armoede maakt dom, waardoor het ook eerder via generatie op generatie wordt doorgegeven. Om dat te doorbreken, is het extra belangrijk kinderen te ondersteunen. Plannen prioriteiten stellen, focussen, behoeften uitstellen, dat is precies wat we vragen van mensen, maar wat ze maar beperkt kunnen vanwege een slechte ontwikkeling van de frontale kwab en een lager IQ”

Verenigd Links vindt deze  opmerkingen vanuit Sociale Zaken in de gemeente Leeuwarden stigmatiserend voor mensen die het toch al zo moeilijk hebben. Waarom wordt er met geen woord gesproken over de werkelijke oorzaken van armoede?  Dat mensen hun werk kwijtraken, dat de gemeente Leeuwarden een gebrekkig werkgelegenheidsbeleid voert, dat de uitkeringen in Nederland structureel te laag zijn, waardoor de armen steeds armer worden terwijl ondertussen de rijken steeds rijker worden, dat een groot aantal mensen niet uit de armoede komen terwijl ze wel werk hebben, omdat het werk dat ze doen niet eerlijk wordt betaald ( te lage uurlonen), en dat er steeds meer mensen vanwege hun leeftijd geen kans meer krijgen op de arbeidsmarkt en er momenteel vanwege de participatiewet sprake is van verdringing op de arbeidsmarkt. Wie is er nou dom?

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links

Aegon en de bonussen

Categorie: Blog Gepubliceerd: dinsdag 29 maart 2016

Onlangs maakte Aegon bekend weer eens te willen afslanken en dat na een eerdere reorganisatie die honderden banen heeft gekost. Nu zegt het bedrijf dat ze vanaf 2018 mikt op een besparing van 200 miljoen euro per jaar. Die moet onder meer gerealiseerd worden in Nederland, waar de kosten met 50 miljoen euro omlaag moeten. Die bezuinigingen moeten onder andere worden gevonden op het gebied van de IT, ondersteunende functies en in de commerciële kosten. Of daarbij banen verloren gaan is nog onduidelijk volgens het bericht, maar dat kunnen we allemaal op onze klompen aanvoelen..

En dan lezen we in dezelfde week in de media het bericht (volkskrant zaterdag 26 maart 2016) dat de portemonnee van de top van Aegon veel dikker is geworden na een flinke bonus. Want voor de top van Aegon heeft de kassa afgelopen jaar opnieuw stevig gerinkeld. Zowel bestuursvoorzitter Alex Wijnandts als financieel directeur Darryl Button ontvingen bijna een extra jaarsalaris aan bonussen, zo blijkt uit het jaarverslag van de verzekeraar. Wijnandts kreeg een bonus van 923 duizend euro bonus bovenop zijn vaste salaris van 1.25 miljoen euro. De bankrekening van Button, vorig jaar voor 991 duizend euro op de loonlijst, werd met 784 duizend euro extra gespekt. De bonussen zijn hoger dan een jaar eerder. Het is duidelijk dat Aegon zich niet stoort aan de Wet Normering Topsalarissen. En het is ook duidelijk dat het grote graaien van de top altijd ten koste gaat van het lagere personeel. De financiële wereld is nog steeds zo rot als een mispel.

Addy Stoker

Voorzitter Verenigd Links