Het stigmatiseren van mensen in armoede

Categorie: Blog Gepubliceerd: woensdag 10 mei 2017

Steeds vaker hoor je politici pleiten voor de invoering van wat Mobility Mentoring genoemd wordt. Onlangs deed Nynke Andringa dat tijdens een politiek podium van de Leeuwarder gemeenteraad, en nu heeft ook D66 er vragen over gesteld omdat ze de invoering daarvan in Leeuwarden wil bevorderen. De website van de lokale D66 maakt er melding van : “  mensen die in armoede leven of schulden hebben en daar niet snel uitkomen, krijgen al gauw het verwijt dat ze onzelfstandig zijn. Inzichten uit de hersenwetenschap laten zien waarom: chronische stress door schulden en armoede, vermindert de “bedrading “ van het brein van mensen. Dat beïnvloed het geheugen en maakt dat mensen geen overzicht kunnen krijgen en niet goed meer in staat zijn om doelgericht en probleemoplossend te handelen”.

Verenigd Links heeft grote bezwaren tegen het in de hoek zetten van een grote groep mensen.  Men beroept zich op hersenonderzoek, echter dit hersenonderzoek diskwalificeert mensen en het is stigmatiserend. Het is niet positief om mensen te stigmatiseren en te verwijzen naar de ontwikkeling van de hersenen van arme mensen en hen in feite neer te zetten als mensen die domme beslissingen nemen en niet op de lange termijn kunnen denken en doen, die al te afhankelijk zijn van de verlangens van het primitieve brein en daardoor onvoldoende weerstand kunnen bieden tegen de verleiding van de consumptiemaatschappij.

Waarom maken nogal wat mensen geen gebruik van de voorzieningen via het minimabeleid terwijl ze er wel recht op hebben? Dat is doorgaans geen domheid, of niet goed vooruit kunnen denken, er zijn andere oorzaken. Voorbeeld: de contributie van een sportclub wordt vergoed door de gemeente: eerste obstakel, je moet het soms vooruit betalen. Tweede obstakel: meedoen aan een club of vereniging brengt extra kosten met zich mee, bovenop het lidmaatschap dat vergoed wordt. Minima kijken vooruit en willen hun kind behoeden voor de teleurstelling dat het na een half jaar moet afhaken omdat er geen geld is voor de bijkomende kosten. Het besluit om geen gebruik te maken van de regeling waar men wel degelijk weet van heeft, is wellicht toch niet zo dom en van korte – termijn – denken is ook allerminst sprake. Er is gewoon sprake van te weinig financiële armslag of van een rood stand waar tegemoetkomingen in verdwijnen.

Je moet enige affiniteit met en enige kennis hebben van het dagelijkse leven van mensen met een minimuminkomen om tot een juiste interpretatie te komen van de verschijnselen die je waarneemt.

Alleen het ontstressen van mensen in een schuldensituatie biedt geen langdurig perspectief, nou ja het houdt de hulpverleners aan het werk. Wat is dan wel de oplossing? De hulpverlening verbeteren door een meer respectvolle bejegening van mensen met een minimum inkomen. En bovenal er voor zorgen dat mensen uit de bijstand komen door ze eerlijk betaald werk aan te bieden, en het moet gezegd; het werkgelegenheidsbeleid in Leeuwarden rammelt aan alle kanten. Doe daar eerst maar eens wat aan , in plaats van pappen en nathouden met verplicht vrijwilligerswerk en Mobility Mentoring.

Addy Stoker

kandidaat lijsttrekker Verenigd Links Leeuwarden.

Hits: 223